evim sakla anılarımızı

Hey gidi Evim,
ne anılarımız geçti arkadaş duvarlarının arasında,
birlikte pencerelerimiz aktı,
komşular sesimize kızdı,
uyarı için duvarlarını yumrukladı,
bazen misafirlere kızdın kapıları çaptın,
ama yalnızlığımda sinirlenirim diye ses bile çıkarmadın,
duvardaki resimler yüzün oldu onlarla güldün, güldürdün,
senin sıcaklığın,
güneşle uyandırmaların meşhurdur,
bazen inat olsun diye bazen ses olsun diye yaptın,
sinirlendiğinde kapılarla duvarlarla omuz attın,
bazen eve bile almadın, ikna edilmek için balkona tırmandırttın,
gülerken abajurları düşürmene biz de gülerdik.
Gitsem de gidemeyeceğim
anıları sakla bir gün gelirsem birlikte güleriz,
kendine iyi bak!

bazen dinlemek

bir gün çöp toplayan,
temiz yüzlü amcamın biri yanıma oturdu,
ne yapıyorsun evlat ne yaparsın dedi, anlattım,
sonra 4 kişilik kız grubu önümüzden gülerek geçerken,
amcamın yüzü asıldı.
ne oldu dediğimde,
aralarından biri kızım ama
arkadaşlarının yanında beni tanımıyor,
varsın tanımasın,
o arkadaş edinsin,
güzel giyinsin de dedi..
yardımım dokunur mu dedim.
evlat bazen iç dökmeği hakkıyla, can kulağıyla, aynı acıyı paylaşarak dinlemekte yardımdır, dedi