Ağlayarak yanlış mı yaptık
hayata gözlerimizi yeni açtığımızda.
sonrasını da aynı şekilde devam ettirdik sanki...
her bir değişikliğe ağladık
gidene,
kaybettiğimize ağladık
önümüzü döndük,
yalnızlığımıza ağladık...
önümüze dönsekte,
arkada bıraktık sandıklarımızı hatırlayıp
eski hatalarımıza,
acılarımıza ağladık.
yeni hayatları eskiye benzetip
eskiyi yaşattık
yeni adım atıp eskisinin izine uyarladık
bir an farkına vardık,durulduk,ağladık
içimizde eskiler yüzünden yer kalıyor mu?
Ağlıyor musun?
yine mi eskiler,
ağlama,
aklındakine sarıl,
o seni hiç yalnız bırakmayacak,
ama gerçeği değil...
T.Ö.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder