Güneşim bekliyormuş beni

Yeşilliklerin ortasındaki salıncağı hatırladın mı?

Yağmur başlamadan oraya gider,

Oturur,

Kuşların son valsini izler,

Onlardan biri olup,

Kendini rüzgara teslim eder,

İstediğin rüzgarı kanatlarının altına alıp süzülürdün.

Rüzgarda süzüldüğünü hissettiğindeki ifade,

Huzurun içinde dans ediyormuşçasına mutlu,

Sessizliği kaybedecekmişçesine tedirgin,

Tedirginliğin mutluluğunu engellememesi için de kararlı.

Sessizliği yağmur bozdu.

Yağmurun

Kanatlarına çarpmasından çok,

İçindeki mutluluğa değmesi acıtıyordu seni,
Bitmemesi gerekiyor,
Yağmurdan kaçmak için yükseldin,
Sanki berrin akıyordu ama sana rüzgar lazımdı,
Yükseldin,
Hırslandın,
Hızlandın,
Bulutlardan kurtuluşunun ilk anı,
Suratındaki ifade
Sen rüzgar beklerken
Güneş bekliyormuş seni,
Gökkuşağı atkısıyla birlikte.
Ve gözlerini açtın
Beni görünce sarıldın
Kulağıma fısıldayarak dedin ki
Güneşim bekliyormuş beni.