Parmaklarım kopana kadar olayı anlatasım ve yazasım var,lakin içimdeki sinir geçene kadar yazabileceğim biliyorum.Derken başlıyorum.
Eyvallah,kuşak çatışması diye bir şey var,eyvallah,aradaki teknoloji farkının yetişme farkını çok etkileyebileceğini önceden kavramak zor.İnsan kendini yeniler,gerek yeni işe girmek için,gerek davayı kazanmak için,gerek arkadaşlarının arasında parmakla gösterilmek için.Ancak konu çocuğu olunca insanın bu hırsı kayboluyor.Baba ,annenin maneviyatını geçemediği için maddiyatla vuruyor(doğru diye kafa mı salladınız) Bu olay,özellikle,çocuk üniversiteye gittikten sonra babaların kafasındaki baba-çocuk ilişkisi,bankamatik-sömüren ilişkisine dönüyor.Sonra gelsin şamata.
Asıl sorgulamak istediğim,acaba çocuğunu küçük yaşta karşına aldığında,bundan bi bok olmaz dediği için mi ya da ben bunun babasıyım,ben en fazla bu kadar yaptım,o da bundan fazlasını yapamaz dediği için mi çocuğa bu güvensizlik.Çocuğu özel okullara gönderdik hiçbir şeyi esirgemedik demek mi,yoksa o çocuğun santranca olan düşkünlüğünü sizin keşfetmeniz mi sizi "veli" yapar?Hee haklısınız,okuyacak çocuk var(freud) okumayacak çocuk var(einstein).Çocuk bir yol seçecekse bu 20 yılda gerçekleştirilir,çocuk doğduktan sonra ilkokula gidene kadar işi bırakıp bakmakla değil ama diyeceksiniz ki işte öyle konuşulduğu gibi olmuyor.Kimse sizden şu an da yaptığınızdan fazla bir şey istemiyor,istenilen tek şey çocuğun eğilimini keşfedin.Okullara gönderdiğiniz çocuklar koyundan başka bir şey olmayacak bari siz farklılaştırın.Eğilimini keşfettiğiniz çocuğa daha kolay hükmedersiniz ama bu da parayla olmaz.Zamanın da ve hala dendiği gibi en iyi yatırım eğitime yapılan yatırımdır ancak çocuğun kişilik ve psikolojik eğitimine.
Sorulardan bir tanesi de,gerçekten babadan göremediğini insan çocuğuna göstermek için sabırsızlık mı duyar yoksa bunu bahanesi olarak saklayarak,her hatasında ısıtıp ısıtıp öne koymak için mi kullanır? Her ikisi de aslında aynı kapıya çıkmıştır ama ilki ikincisinden daha iyimserdir ve bari bir şeyler yapmak için çabalanıyordur.Gerçek,tıpkı fıkradaki adam gibi çocuğunu özel okullara göndermek istemiş olmamış,ilgilenmek istemiş olmamış,en son babasına ben iyi baba olamadım dediğinde,babası bana da böyle demiştin demiş(Babadaki intikama bak,yeni çıkıyor.Peki dede olarak sen katamadın mı bir şeyler?).Çocuğun hayatının istediğin gibi olmayacağını bilmek lazım,sen gerekli terbiyeyi verirsin,o terbiye o çocuğa yolu çizdirir,gerekli doneleri yüklersin,o çocuğu başarıya taşır ama yola sokmaya çalışırsan,o çocuk sadece senin olamadığın taraf olur ve çocuğa baktığında,başarısız olan kendi küçüklüğünü görürsün.
Devamı gelecek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder